time after time

Farkettimki en son yazdığım blogun üstünden aylar geçmiş, bütün kinimi sinirimi kustuktan sonra iş sahibi olmuşum küçük bir iş kadını olma yolunda ilerliyorum. :) bu süre içinde hayatımda pek bir değişiklik olmadı aslında.. Sadece artık çok çabuk yoruluyorum, erken uyuyorum.. İlk defa bir yazımı İstanbul'da geçirmem gerekicek.. Sanırım büyüyorum.. :) hatta artık buna yaşlanmak diyebiliriz :) ve tabi ki hayallerim daha da gerçekçi olmaya başladı.. keşke yine üzüldüğümde gitsem annemin kucağında huzurlu uyusam, büyüyünce doktor olacağımı düşünsem, herkesi iyileştireceğimi, evimde kocaman dondurma makinası olacağını, her yere bisikletle gideceğimi düşünsem ve uykuya dalsam.. şimdi yatmadan düşündüğüm tek şey "hayat bana ne getirecek..? beni seven anlayan değer veren insanlar mı olacak hayatımda yoksa şu zamana kadar değer vermiş gibi davranıp beni yaralayan insanlar gibi insanlar mı..?" artık tek hayalim mutlu olmak.. tek isteğim bu...

ozmn babam ve oğlumdan.." baba insanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü..?"